SSL از لحاظ لغوی مخفف Secure Sockets Layer می باشد و در واقع یکی از پروتکل های انتقال اطلاعات روی وب است. این پروتکل توسط کمپانی Netscape برای اولین بار به منظور انتقال اطلاعات بصورت امن بین دونقطه در اینترنت تهیه شد و پس از مدتی علاوه بر مرورگر Netscape Navigator و خانواده آن، مرورگر Internet Explorer نیز از آن استفاده کرد.

در این روش تبادل اطلاعات میان مرورگر و سایتی که در حال مرور شدن است، بوسیله کلید های خصوصی (private key) کد می شود و چنانچه در طول مسیر اطلاعات شنود شود، قابل استفاده نخواهد بود. بنابراین بخوبی می توان از این پروتکل برای کاربردهای تجاری استفاده کرد. در حال حاضر بسیاری از وب سایت ها علاوه بر پروتکل معمول http از SSL نیز حمایت می کنند و شما می توانید برای دسترسی امن به اطلاعات این سایت ها از طریق یک لینک SSL ، از https استفاده کنید.

اما پس از معرفی SSL پروتکل دیگری بنام S-HTTP یا همان Secure HTTP برای همین منظور تعریف شد. این پروتکل برای استفاده ایمن از وب می باشد و فرقی که SSL با آن دارد در این است که SSL فقط میان دو نقطه یعنی مبدا و مقصد تعریف می شود. هر دوی این پروتکل ها توسط اداره (IEFT (Internet Engineering Task Force بعنوان استاندارد تعریف شده اند.